مستم کن مستم کن-شور-امام حسین(ع)
مستم کن مستم کن مستم کن
مست تر از اینی که هستم کن
منو سوا کن برا خودت
در خونتون پابستم کن
منو از این دنیا خستم کن
به کرببلا وابستم کن
مثل حر مثل زهیر آقا
نوکری کامل دربستم کن
جونمه جونمه جونمه
آروم دل و سامونمه
عشقِ به حسین بن علی
توی پوست و گوشت و خونمه
امید قلب دیوونمه
دست حسین روی شونمه
تا وقتی مجنون حسینم
عالم وآدم مجنونمه
((امیری نعم ال امیری اقا))
سقایی سقایی سقایی
سقای دشت کربلایی
برا دشمنت همین بسه
که عباس بن مرتضیی
زیبایی زیبایی زیبایی
بی کرونی قدر دریایی
بگو که از کجا آوردی
این همه مرام و آقایی
سالاری سالاری سالاری
هم دلبری و هم دلداری
دل حسین قرص تا وقتی
علم به دستی علمداری
رو لبها افضل الاذکاری
زبون زد فضل و ایثاری
من نوکر بن نوکر اما
تو یل حیدر کراری
((امیری نعم ال امیری اقا))
سه ساله سه ساله سه ساله
چشماش پر اشک وبی حاله
موی سوخته پای پر تاول
کوهه درد و سختی و ناله
صورتش حساس مثل لاله
حسین به رقیش میباله
ذکر رقیه خاتون هر جا
محول الحول الاحواله
وای از شام وای از شام وای از شام
کارشون تهمت بود و دشنام
عمه رو مسخره میکردن
بابا جون توی ملع عام
نمی خوام نمی خوام نمی خوام
که برم تو مجلس حرام
از بس جیغ زدم نزن نامرد
ببین که گرفته این صدام
((رقیه جانم))
لطف مادرت بود که شاعر شده ام